بیائید ظرفیتمان را بالا ببریم

شاعر می گوید:

اگر دیدی جوانی بر درختی تکیه کرده

بدان خر، ببخشید عاشق شده، تازه گریه هم کرده

نمی فهمند که! می روند جنگل و بهتر بگویم درختها را قطع می کنند، بعد فکر چهار تا جوان را نمی کنند که بدون درخت باید کجا بروند، به کجا تکیه بزنند و های های گریه کنند؟

همین است دیگر، خودشان جوانی و عشق و حالشان را کرده اند، نوبت جوان ها که می شود به فکر قطع کردن درختان می افتند!...

لطفا" تعجب نکنید نه من به تازگی عاشق شده ام، نه دوز عاشقی خونم بالا رفته است، نه هوس عاشق شدن به سرم زده است و ...

دیروز به رنگ ارغوان را دیدم همان که از ۵ سال پیش یعنی سال ١٣٨٣ توقیف شد و بالاخره به لطف سرشار آقای شمقدری به یکباره بعد از انتخابات ٢٢ خرداد رفع توقیف شد و در جشنواره فیلم فجر امسال به نمایش درآمد و بعد هم خوشبختانه اکران عمومی شد.

 به نظر من به رنگ ارغوان به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا فیلم درخور توجهی است، درست است که در دوره اصلاحات ساخته شد اما انگار امروز جامعه مان را به تصویر می کشد اصلا" گویا مُهر توقیف خوردن این فیلم برای این بود که ۵ سال بگذرد و حالا در چنین شرایطی اکران شود تا افراد بهتر فیلم را درک و تحلیل کنند.

 

         

فیلم به رنگ ارغوان توقیف می شود به دلائل سیاسی، به این دلیل که جامعه ما هنوز ظرفیت دیدن چنین فیلم هائی را ندارد،  چون هنوز برای مخاطب ما زود است که خیلی چیزها را بداند، زیرا فضای فرهنگی جامعه بسته است، چون ما «مو» می بینیم و آنها «پیچش مو» را (شاید هم برعکس)، به این خاطر که مخاطب اجازه دیدن فیلم خوب ندارد و نباید پس از تماشای فیلم در ذهنش سؤال ایجاد شود و در یک کلام برای مردم ما بهتر است همان دختر میلیونر و حلقه ازدواج و اخراجی های ٣ و ۴ را ببینند و ...

فیلم «شیرین» و «دَه» عباس کیارستمی، «خط قرمز» مسعود کیمیائی، «سنتوری» داریوش مهرجوئی، «دایره» و «آفساید» جعفر پناهی و ... توقیف می شوند و اجازه اکران عمومی نمی یابند، چون از دید آقایان فهیم دولتی اینگونه فیلم ها با مضامین ارزشی جامعه هماهنگ نیستند یا مضمون جنجال برانگیزی دارند و بهتر است امثال پسر تهرانی و دلداده که عشق های آبکی را تبلیغ می کنند و برای لحظاتی مخاطب را می خندانند و در حقیقت نماد واقعی ابتذال سینمای ایران هستند، به فروش برسند.

فیلم ده عباس کیار ستمی در ایران خودمان توقیف می شود اما همین فیلم از نگاه نشریه سینمایی معتبر «سایت‌ اند ساوند» در فهرست 30 فیلم برتر دهه‌ گذشته‌ سینمای جهان قرار می گیرد.

شنبه عصر در جشنواره تصویر سال، فیلم شیرین کیارستمی در دو تالار بتهوون و ناصری خانه هنرمندان نمایش داده شد، خیلی هم شلوغ بود، تا آنجا که بسیاری از افراد مثل خود من مجبور شدند ایستاده فیلم را تماشا کنند.

ابتدا فیلم و پشت صحنه آن نمایش داده شد و در ادامه جلسه نقد و بررسی با حضور عباس کیا رستمی؛ کارگردان و برخی از منتقدان سینما مانند جواد طوسی، محمدرضا دلپاک و علیرضا پاکنژاد برگزار شد.

راستش به نظر من همین اکران های خصوصی هم برای چنین فیلم هائی جای شکر دارد، بالاخره از یک جائی باید شروع کنیم، یعنی اگر این فیلم ها در هیمن محیط های محدود و برای مخاطبین خاص هم نمایش داده شوند باز هم خوب است.

می خواهم بگویم بیائید اجازه ندهیم امثال جناب محمد رضا گلزار با بازی در فیلم «دو خواهر» 42 هزار پوند (بیش از 70 میلیون تومان) دریافت کنند یا اخراجی ها پرفروش ترین فیلم تاریخ سینمای ایران شود.

بیائید خودمان با استقبال از «به رنگ ارغوان»  ظرفیت سینمایمان را بالا ببریم.

در ضمن فکر کنم بعضی وقت ها توقیف شدن فیلم خیلی هم خوب است، نمی خواهم بگویم حتما" با در نظر گرفتن شرایط امروز جامعه ایران فیلم را ببینید، چون این فیلم در دوره خاتمی ساخته شده است، اما می خواهم بگویم دست روزگار کاری کرد که اکرانش در دروه احمدی نژاد باشد اما خب مائیم و تکرار تاریخ و شاید نه ۵ سال که اگر ۵٠ سال بعد هم چنین فیلمی نمایش داده می شد آش همان آش و کاسه همان کاسه و ما همچنان....

آخر نوشت

_ اگر این همه شما را به تماشای به رنگ ارغوان ترغیب می کنم اصلا" به این معنی نیست که فیلم هیچ مشکلی نداشت یا بسیار عالی بود، اتفاقا" اگر وقت کنم در یک فرصت مناسب حتما" فیلم را نقد خواهم کرد، حرف من یک کلمه است: بیائیم طرفیت خودمان، جامعه مان، مسئولینمان و سینمایمان را بالا ببریم، همین

یک نکته دیگر هم باید بگویم که اگر نگویم فکر کنم بمیرم!:

در فیلم به رنگ ارغوان، کلاس درس در سبزترین و بازترین فضای ممکن یعنی جنگل برگزار می شود، همان جنگلی که قرار است قطع شود تا از وسط آن تونل رد شود و این مسأله با اعتراض دانشجویان مواجه می شود، اما همان کلاس به ظاهر باز نیز مدام زیر ذره بین قرار دارد. (آقایان پلیس عین اجل معلق در یک متری استاد و دانشجوی بیچاره ایستاده اند.) باور کنید آدم با آن دانشجویان همذات پنداری می کند در حد المپیک

 

/ 20 نظر / 24 بازدید
نمایش نظرات قبلی
حیران

سلام چقدر دلم می خواد این فیلمو ببینم ... ولی حیف که نمی شه ... حیف که نمی تونم ...حیف ...

لعیا

سلام سعیده جونم تا حدی با صحبت هات موافقم جاهایشو نقد دارم که باید با هم بحث کنیم اما حتما میبینمش آرزوی موفقیت می کنم برات خواهر [گل]

ارغنون

سلام ببخشید ها بانو به پیام زیر توجه کنید "لطفا میزان زمانهای آپ کردن تان را تا می توانید بالا ببرید !" [عصبانی] اصلا می خوای آپ نکن نظرت چیه!؟ جمع کن بساط خرخونی تو دیگه... یه چی بنویس... میبینم کامنت دونیت شده پره تبلیغ![نیشخند] خوبیم[چشمک][گل] سلام لعیا[قلب]

غزل بامداد

سلام به سعیده عزیز فیلم دیدنت دقیق است هنوز فرصت نکرده ام که ببینمش ممنون

لیلا

مردم ما هنوز کوچکند برای بزرگ شدن ... مانده تا ظرفیت دل هایمان بالا برود سعیده جان .. می ترسم میترسم به عمر ما قد ندهد دیدن آزادی بیان ... این روزها نداریمش ...

آرش

سلام-خسته نباشید جای بسی مباهات است که چنین فیلمی در زمان شمقدری اکران گرفته من به همه ی دوستان پیشنهاد میکنم ببینن این فیلمو خیلی مایلم ((شیرین)) کیا رستمی را ببینم هر جا رفتم نبود-اگه بهم 1 راهنمایی کنید و بگید کجا میتونم گیر بیارم ممنون میشم-آخه مشکل اینه که من اصفهانم[ناراحت]

خورمالا

سلام من دوتا یادداشت در باره به رنگ ارغوان نوشتم یه سری بزن به ما

تهران فیلم

با درود. فروشگاه اینترنتی تهران فیلم با جدیدترین فیلم های روز دنیا و همچنین آرشیوی از فیلم های برتر ایران و جهان در خدمت شماست. http://tehranmovie.shoploger.com